Po jednej szkodzie pojawiają się dwie polisy: własna umowa firmy oraz ubezpieczenie wskazane przez właściciela lokalu lub partnera biznesowego. Nie oznacza to automatycznie dwóch niezależnych wypłat za tę samą stratę. Najpierw trzeba ustalić, czy umowy rzeczywiście dotyczą tego samego mienia, interesu i ryzyka, czy zabezpieczają różne elementy zdarzenia.
Zidentyfikuj przedmiot i uprawnionych
Wpisz dla każdej polisy ubezpieczającego, ubezpieczonego, właściciela mienia i podmiot uprawniony do świadczenia. Następnie opisz rzecz lub koszt, którego dotyczy zgłoszenie. Budynek, nakłady najemcy, towar i utrata zysku nie stają się jednym przedmiotem tylko dlatego, że ucierpiały w tym samym lokalu. Takie zestawienie pomaga uniknąć zarówno pominięcia zakresu, jak i powielania żądań.
Przy ubezpieczeniach majątkowych nie należy z góry sumować świadczeń za tę samą szkodę. Kodeks cywilny reguluje również sytuację wielokrotnego ubezpieczenia tego samego przedmiotu od tego samego ryzyka. Nie oznacza to jednak, że każda para polis spełnia te przesłanki. Ten poradnik pokazuje organizację analizy, a nie ustala podziału odpowiedzialności w konkretnej sprawie.
Zgłaszaj pełne i spójne informacje
Sprawdź obowiązki informowania o innych umowach oraz sposób zgłaszania szkody. Przekazuj każdemu właściwemu ubezpieczycielowi spójny opis faktów i aktualizuj informację o decyzjach lub wypłatach. Nie przedstawiaj tej samej faktury jako dwóch niezależnych kosztów poniesionych przez firmę. Jeżeli dokument obejmuje kilka pozycji, rozdziel je według przedmiotu i przyjętego sposobu rozliczenia.
Ustal jednego koordynatora dokumentacji. Różne numery szkód nie powinny oznaczać osobnych, niespójnych wersji zdarzenia. W rejestrze zapisz, do której sprawy przekazano zdjęcia, kosztorys, fakturę i potwierdzenie płatności. Przy aktualizacji dokumentu oznacz jego wersję. Dzięki temu późniejsze uzgodnienia nie opierają się na kwotach, które w międzyczasie zmieniono.
Modelowy przykład: szkoda w wynajętym biurze
W edukacyjnym przykładzie zalanie uszkadza budynek, zabudowę wykonaną przez najemcę i komputery należące do jego firmy. Właściciel ma polisę budynku, najemca własny program. Zanim zespół uzna, że wszystko zgłosi do obu umów w tej samej kwocie, powinien rozdzielić składniki mienia i tytuły prawne. Każdy zakres wymaga sprawdzenia według właściwych dokumentów.
Dodatkowo może pojawić się roszczenie wobec podmiotu odpowiedzialnego za zdarzenie. To kolejny element analizy, a nie podstawa do obiecania dodatkowej wypłaty za już pokrytą stratę. Nie składaj oświadczeń o zrzeczeniu się roszczeń wobec innych osób bez wyjaśnienia ich znaczenia. Sprawę warto skoordynować z ubezpieczycielem i właściwym doradcą przed podpisaniem dokumentów zamykających rozliczenie.
Tabela porządkująca sprawę
- Rzecz lub koszt oraz osoba, która poniosła stratę.
- Właściwa polisa, numer szkody i potencjalnie uprawniony podmiot.
- Kwota zgłoszona, dokumenty, stanowisko ubezpieczyciela i dokonana wypłata.
- Powiązanie z innymi zgłoszeniami oraz informacja o zmianie kwot.
- Uzgodniony sposób dalszego dochodzenia i końcowego rozliczenia pozycji.
Po zamknięciu szkody porównaj wykaz z programem ochrony. Może ujawnić zarówno niepotrzebne nakładanie zakresów, jak i brak ochrony między polisami. Sam fakt istnienia kilku umów nie potwierdza ani błędu, ani kompletności programu. Z BTLA Broker możesz przeanalizować zależności i usprawnić obieg dokumentów przy zdarzeniu obejmującym kilku ubezpieczycieli.
Przeczytaj również
Program ubezpieczeń firmy: od czego zacząć, żeby nie kupować w ciemno · Zakres współpracy dla firm.
Źródło i zakres informacji
ELI — Kodeks cywilny, art. 824¹: ubezpieczenie majątkowe i wielokrotne ubezpieczenie. Źródło przedstawia ustawowe zasady. Ich zastosowanie do sprawy wymaga oceny umów i okoliczności. Materiał informacyjny. O ochronie decydują warunki umowy, limity i wyłączenia. Przykłady są modelowe.



